ΙΠΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

 

  ΙΠΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

Η ιπποθεραπεία ως σύστημα παρέμβασης  μπορεί  να βελτιώσει αρκετές από τις νοητικές και κινητικές ελλείψεις  (ισορροπία, αδρή κίνηση, γνωστικές  –  αντιληπτικές  δεξιότητες, κ.α.) που εμφανίζουν τα παιδιά με σύνδρομο  Down.

Ο σχεδιασμός του προγράμματος ιπποθεραπευτικής παρέμβασης στηρίζεται στα βασικά στοιχεία της κλινικής εικόνας των ατόμων με σύνδρομο Down, τα οποία είναι:

  • Νοητική υστέρηση
  • Μυϊκή υποτονία
  • Χαλαρές αρθρώσεις
  • Διαταραχές λεπτής και αδρής κίνησης
  • Δυσκολίες στην κατανόηση εννοιών
  • Περιορισμένος χρόνος συγκέντρωσης
  • Προβλήματα άρθρωσης και φωνολογίας
  • Δυσκολίες στην ακουστική επεξεργασία πληροφοριών και φτωχή ακουστική μνήμη, κ.α.

Έτσι, η εξατομικευμένη εκπαίδευση κατά το πρόγραμμα ιπποθεραπείας, περιλαμβάνει δραστηριότητες, οι οποίες αποσκοπούν στην βελτίωση των κινητικών και νοητικών ελλείψεων που εμφανίζουν τα άτομα με το σύνδρομο. Οι συνήθεις θεραπευτικοί στόχοι που θέτονται κατά την διάρκεια του προγράμματος παρέμβασης είναι οι εξής:

  • Βελτίωση της Επικοινωνίας
  • Αύξηση της Κοινωνικότητας
  • Βελτίωση των γνωστικών και αντιληπτικών δεξιοτήτων
  • Ψυχαγωγία
  • Βελτίωση διαταραχών κινητικότητας κ.α.

Αντένδειξη για θεραπευτική ιππασία και ιπποθεραπεία είναι η αστάθεια ατλαντοαξονικής άρθρωσης, η ανεξέλεγκτη επιληψία και η αιμοφιλία. Τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν μεγάλη πιθανότητα να εμφανίσουν αστάθεια στην ατλαντοαξονική άρθρωση.

Οι ειδικές ακτινογραφίες που απαιτούνται για την απόκλιση αυτής της αστάθειας πριν την συμμετοχή σε πρόγραμμα είναι απαραίτητη. Αυτή η αστάθεια μπορεί να συμβεί σε ενήλικες με σύνδρομο Down, ακόμη και αν οι προηγούμενες ακτίνες κατά τη διάρκεια ή μετά από την παιδική ηλικία μπορεί να ερμηνευτούν ως αρνητικές. Τα Κέντρα  Ιπποθεραπείας δεν θα πρέπει να βασίζονται σε ακτινογραφίες που λαμβάνονται πριν την ηλικία των δύο ετών και μετά το πέρας τριών χρόνων από τη λήψη της ακτινογραφίας. Μια σειρά από ακτίνες που λαμβάνονται ακριβώς πριν από την συμμετοχή είναι αναγκαίο.

Η παρουσία της ατλαντοαξονικής αστάθειας αποτελεί απόλυτη αντένδειξη για τη συμμετοχή σε πρόγραμμα θεραπευτικής ιππασίας. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, εξάλειψη όλων των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με το άλογο. Αυτό το άτομο μπορεί να συμμετέχει σε σταθερές δραστηριότητες διαχείρισης και φροντίδας των αλόγων. Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη και τις συνθήκες με προσεκτικό σχεδιασμό, η θεραπευτική ιππασία μπορεί να είναι μια πηγή μεγάλης χαράς και ικανοποίησης για τον πληθυσμό των ατόμων με σύνδρομο Down και νοητικές αναπηρίες. Γενικά, η θεραπευτική ιππασία μπορεί να βελτιώσει τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων, το κινητικό σχεδιασμό και την αλληλουχία κινήσεων, καθώς και να βελτιώσει σημαντικά την αυτοεκτίμηση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.